• Als voeding ziek maakt

Als voeding ziek maakt

Bij ons komen patiënten met een veelheid aan klachtenpatronen, zoals chronische moeheid, allergieën, hooikoorts, reumatische klachten, migraine en overgewicht.
Al vele jaren voert de Wetenschap een discussie over wat nu eigenlijk gezonde voeding is. De Overheid heeft gelijk als gezegd wordt dat een afwisselende voeding met voldoende vers fruit en verse groente voldoende voedingsstoffen zou moeten bevatten. Maar zelfs dan kunnen voedselovergevoeligheden en intoleranties voor deze gezonde voedingsstoffen ons ziek maken en allerhande klachten veroorzaken.

 


Overgevoeligheid en allergie

Indien een voedingsmiddel negatief reageert, kan dat verschillende oorzaken hebben (schema 1). Een voedingsmiddel kan zelf toxisch (giftig) zijn of giftige stoffen bevatten. Een voorbeeld is de schimmelvorming op niet goed gedroogde noten. In de stofwisseling van deze schimmels ontstaan de zeer giftige aflatoxinen. Indien men dan een reactie bemerkt is men niet allergisch, maar is de reactie het gevolg van de vergiftiging.






De pseudo-allergie van voedingsstoffen ontstaat door een verhoogde hoeveelheid biogene aminen in de voeding. Het bekendste voorbeeld hiervan is de histamine. Lees hierover meer in het hoofdstuk Histaminose

Ook de intoleranties zijn primair niet-immunologische reacties, Het meest bekende voorbeeld is de lactase deficiëntie, waardoor men melksuiker niet kan verteren. Dit komt voor bij 1 op de 5 Nederlanders. Ook de glutenintolerantie is een sterk toenemend probleem. Het komt voor bij 1 op de 100 mensen in onze cultuur en wordt vaak niet of te laat gediagnosticeerd, zeker wanneer dit probleem slechts vage klachten geeft. Er wordt niet altijd aan deze diagnose gedacht bij ziektebeelden buiten de darm.

Als het lichaam bepaalde voedingsmiddelen niet verdraagt kan dat leiden tot allergische reacties. Er zijn verschillende types allergie, waardoor het onderzoek complex kan zijn. Het type I, door de antistof immuunglobuline E ( IgE ) uitgelokte allergie, is een reactie die normaal binnen seconden tot 20 minuten na het contact met het betreffende allergeen reageert. Mensen die deze reactie hebben weten dat normaliter, omdat er een direct verband gelegd kan worden tussen het voedingsmiddel en het ontstaan van maag- en buikpijn, huidreacties en zelfs kortademigheid.

Heel anders ziet het uit bij de vertraagde of gemaskeerde overgevoeligheid. Deze wordt uitgelokt door de antistof immuunglobuline G ( IgG ). De reactie vindt plaats binnen 8-72 uur na het gebruik van het voedingsmiddel. Dat betekent dat reacties pas na dagen kunnen optreden en dan wordt de relatie met het voedingsmiddel niet snel meer gelegd. Helemaal wordt het onduidelijk als het betreffende voedingsmiddel ook (bijna) dagelijks gegeten of gedronken wordt, omdat er dan een voortdurend reactiepatroon onderhouden wordt.

Om de diagnose te stellen luister ik eerst goed naar het verhaal van de patiënt. Daarna doe ik laboratoriumonderzoek in bloed, ontlasting en/of urine. Met behulp hiervan wordt een individueel voedingspatroon geadviseerd.

Gevolg van voedselovergevoeligheid

Op het moment dat er een overmatige reactie van Immuunglobuline G ontstaat worden de zogenaamde immuuncomplexen opgeslagen in spieren, huid, longen, bloedvaten en andere weefsels en kunnen zo leiden tot ontsteking, pijn en overgewicht. Met name als de immuuncomplexen zeer groot worden laten de witte bloedlichaampjes de gifstoffen vrij, waardoor ook in de buurt van de cellen schade kan ontstaan, leidend tot chronische ontsteking zoals eczeem, Morbus Crohn en reumatoïde artritis ( zie tabel1)






Voedselovergevoeligheid en Overgewicht.

De door witte bloedlichaampjes geproduceerde signaalstoffen, zoals TNF , zijn er normaal om het lichaam in een alarmfase te brengen. Naast een aantal positieve eigenschappen (tenslotte hebben we ook een goed immuunantwoord nodig), heeft het chronisch vrijkomen van TNF , zoals door de reacties bij voedselovergevoeligheid, ook een aantal negatieve eigenschappen. Zo leidt een verhoging van deze stof tot een zogenaamde insulineresistentie. De cellen in ons lichaam nemen de koolhydraten op onder invloed van de hormonen insuline. Deze signalering stokt onder invloed van het TNF , waardoor suiker minder goed wordt verbrand en opgeslagen wordt in de vetweefsels. TNF  speelt ook een rol in de beschadiging van weefsels leidend tot reumatische klachten, Morbus Crohn en chronische ontstekingen.
Al met al dus een situatie welke men vaak niet direct aan de lichamelijke reacties bemerkt, maar waarbij het bestaan van deze overgevoeligheden leidt tot een veelheid aan klachten.
Zie hiervoor ook Natuurlijk afvallen.